AletheiAnveshana

Wednesday, 22 January 2025

THE GOSPEL ACCORDING TO LUKE (Lesson 02 – Jan 21, 2024) Background - 2

 

THE GOSPEL ACCORDING TO LUKE


(Lesson 02 – Jan 21, 2024) Background - 2

 

Author, Date, and Audience: Luke was a physician (Col 4:14) and a travel companion of Paul. The possible date of Luke–Acts is AD 62 in the events of persecution (Acts 28). Luke and Acts are addressed to “Theophilus” (Lk 1:3; Acts 1:1) about Jesus.

 

Aim: Jesus is the promised one of God as prophesied in the Old Testament for all, Jews and Gentiles alike to see God’s saving activity in Jesus’ life, death, and resurrection.

 

Purpose: Luke probably had several goals in writing:

 

(1) Assure the truth of Christ

(2) Understand how Israel rejected Jesus and welcomed the Gentiles into the kingdom of God

(3) Universality of Salvation

(4) The fulfillment of the OT promises

(5) Jesus does not return immediately but there is a period between his resurrection and his return

(6) Emphasize not to be terrified of any earthly power such as Rome.

(7) Importance of Women

 

 

Main Themes

 

1. God’s sovereign rule over history (Lk 13:33; 22:22, 42) – Jerusalem, the city of destiny

 

2. The arrival and actual presence (though not yet the completion) of the kingdom of God (Lk 11:2; 17:20–21; 21:34–36) - “the Kingdom of God is among you” (Lk 17:20-21)

 

3. The coming and presence of the Holy Spirit for Jesus and his followers (Lk 1:15–17, 35; 2:25–27; 3:16, 22; 4:1, 18; 24:49).

 

4. The great reversal in the world. The first become last and the last become first, the proud are made low and the humble are exalted (Lk 1:48; 6:20–26; 13:30; 14:11).

 

5. Invitation to live a life of prayer practicing good stewardship with their possessions (Lk 6:12; 9:28–29; 11:1–4; 12:33–34; 18:1; 22:40).

 

6. The danger of riches (Lk 6:20–26; 8:14; 12:13–21; 16:10–13, 19–31).

 

 

Outline

I. The Prologue (1:1–4)

II. The Infancy Narrative (1:5–2:52)

III. Preparation for the Ministry of Jesus (3:1–4:15)

IV. The Ministry of Jesus in Galilee (4:16–9:50)

V. The Journey to Jerusalem (9:51–19:27)

VI. The Ministry of Jesus in Jerusalem (19:28–21:38)

VII. The Suffering and Death of Jesus (22:1–23:56)

VIII. The Resurrection of Jesus (24:1–53)

 

TEXT ANALYSIS OF LUKE:   CHAPTER 1 (vv 1-9)

 

Vv. 1-4: It is a prologue in the way of Hellenistic Greek writers, and contemporary Greco-Roman literature. Ex: Herodotus begins, “These are the researches of Herodotus of Halicarnassus.” A much later historian, Dionysius of Halicarnassus, tells us at the beginning of his history, "Before beginning to write I gathered information, partly from the lips of the most learned men with whom I came into contact, and partly from histories written by Romans of whom they spoke with praise."

 

   Not only Luke writes the words and deeds of Jesus but also of his birth, ministry, death, and resurrection as fulfillment of OT. He acknowledges his debt to earlier eyewitnesses and ministers. Real religion is never a second-hand thing. It is a personal discovery. Luke had to rediscover Jesus Christ for himself. Personal experience is required. True inspiration comes when the seeking mind of man joins with the revealing Spirit of God (Mt 7:7)

 

Adding his source in a complete and accurate account writes to “Theophilus” (Friend of God)

 

V.  5a: Herod, king of Judea also known as Herod Antipas. He ruled as a tetrarch (a title, a ruler of one fourth in GK) of Galilee and Perea after the death of his father, Herod the Great. He was declared “king of Judea” by the Roman senate in 40 BC. but became undisputed ruler of Palestine only in 37 BC.

 

How does Luke see Christ?

 

Vv. 5b, 8, 9: Abijah to Zachariah: Zachariah was a priest who belonged to the section of Abijah/ Abihu. Who was Abijah? He was a descendant of Eleazar, the son of Aaron.  Aaron was the brother of Moses (Ex 4:14). He is identified as the brother of Moses, a Levite {(Jochebed - a daughter of Levi tribe, mother of Miriam, Aaron, and Moses (Num 26:59)}. How many sons did Aaron have? Aaron had four sons (Lev 10: 1, 6): Nadab, Abihu, Eleazar, and Ithamar. All four were ordained as priests. Moses instituted priests and Levites. Priests were direct descendants of Aaron. Priests offered the sacrifices and Levites helped the priests in the ceremonies. Who were the Levites? Levites were the descendants of Levi (Num 1:49).


Read the Book of Numbers 1:47-54

 

Abijah/ Abihu was a chief of the eighth (1 Chro 24:10) of the twenty-four orders into which the priesthood was divided (1 Chro 24: 7-19) and small groups of Levites (1 Chro 24: 4-6) by David (1 Chro 28:12-13). Moses instituted and David divided for the sake of the liturgy.

 

Priests could get an opportunity to serve a week at a time, twice a year. Abijah/ Abhihu was an ancestor of Zechariah, the priest who was the father of John the BaptistHe is not to be confused with Abijah daughter of Zechariah seen at 2 Kings 18:2 who gave birth to Hezekiah king of Jerusalem who reigned for 29 years.

 

 

What happened to the sons of Aaron and Moses?

 

Aaron had 4 sons. The first older sons Nadab and Abihu “offered fire that had not been commanded” to be consumed by the fire (Lev. 10:1). Another set of sons namely Eleazar and Ithamar were almost consumed because they did not obey the command of Moses (Lev. 10: 6, 8, 12, 17). V. 17 is most important.

 

What happened to the sons of Eli?  The wickedness of Eli’s sons (1 Sam 2: 12—17; 25, 12-13; 34).

                                        

What happened to the sons of Samuel? Joel and Abijah, the first judges (1 Sam 8:1-3) sought illicit gains. God needed to appoint a king.

 

Duty of the priests: “Aaron shall bring forward the live goat. Laying both the hands” (Lev. 16:20, 21,22). Does the blood of an animal remove our sins?

 

 

Leviticus 10:17 says, “it was given to you to take away the guilt of the community by making atonement for them before the Lord”.

 

God’s Decision: “I will choose a faithful priest who shall do what I have in heart and mind, I will establish a lasting house for him which shall function in the presence of my anointed forever” (1 Sam 2: 35)

 

Jesus Christ the High Priest “the impossibility of the blood of the animals to take away the sins” (Heb 10:3); Jesus Christ offered himself once and for all (Heb 10:9); became one of us (Heb 2:17) and “let us hold him fast” (Heb 4:14).

 

For this, God prepares the path for his coming to his humanity.

 

V. 7:Childless” – it was looked upon in contemporaneous Judaism as a curse or punishment for sin. It was intended to present Elizabeth in a situation similar to that of some of the great mothers of important OT figures like Sarah (Gen 15:3; 16:1); Rebekah (Gen 25:21) Rachel (Gen 29:31; 30:1); the mother of Samson and wife of Manoah (Jds13:2-3); Hanah (1 Sam 1:2). Elizabeth was a descendant of Aaron. Both were from the priestly class. Pure blood.

 

God makes his chosen fruitless first to make them exemplary and fruitful next to generation after generation to come.

 

Christ comes from the tribe of Judah to be the King of Kings, the high priest from the pure Blood to rule out the priestly class of the Old Testament, and Messiah prophesied by the prophets (John the Baptist, being the bridge between the OT and NT).

 

Do not be afraid(Lk 1:13)

 

 

 

 

Saturday, 18 January 2025

కానా వివాహము – లోక కళ్యాణ దివ్య సంస్కారం: యెషయ 62:1-5; 1 కొరింథి 12:4-11; యోహాను 2:1-11 (C 2)

 


కానా వివాహము – లోక కళ్యాణ దివ్య సంస్కారం

యెషయ 62:1-5; 1 కొరింథి 12:4-11; యోహాను  2:1-11 (C 2)

మీ కళ్ళు ధన్యమైనవి, ఎందుకంటే అవి చూస్తున్నాయి (Divine Office)

 

దేవుని రక్షణను వివరించడానికి అద్భుతాలు, వివాహా విందులు, ‘ద్రాక్షా వల్లి రెమ్మలు’ వంటి సంకేతాలు మరియు చిహ్నాలు పరిశుద్ధ గ్రంథంలో చాలానే ఉన్నాయి. యోహాను సువార్తికుడు క్రీస్తు చూపించిన ‘సంకేతాల’ను మన కళ్ళు చూడ మించిన వాటి పరమార్ధాన్ని చూపే సంజ్ఞలుగా అర్థం చేసుకున్నాడు. ఇశ్రాయేలుకు యెహోవా ఇచ్చిన వాగ్దానాన్ని తిరిగి అర్థం చేసుకోవడానికి మరియు నెరవేర్చడానికి అతను యేసును మనకు సమర్పించుకున్నాడు. కానా పల్లె వద్ద ‘నీటిని ద్రాక్షారసంగా మార్చడం’ అనే సంకేతం, యేసు మనకు అందించే “పరిపూర్ణ పరివర్తనాత్మక రక్షణను” మనకు తెస్తుంది. ప్రేమకు చిహ్నంగా ఓ పెళ్లి వేడుకలో ఈ సంకేతం జరిగింది. ఇది మానవులతో దేవుని నిశ్చయాత్మకమైన సహవాసాన్ని వ్యక్తీకరించడానికి పరిశుద్ధగ్రంథ సంప్రదాయంలో మనకు కనిపించే అత్యత్తమ ప్రతిమ. జీవితమంతా విచిత్రంగానూ దిక్కుతోచలేనంత అయోమయ స్థితిలో దిగాలుగా ఖాళీ అయిపోయింది   అనిపించినప్పుడు యేసు అనుచరులు తన మోక్షాన్ని  తప్పనిసరిగా వెతకి జీవించాలి మరియు దానిని ఇతరులకు అందించాలి. పాత నిబంధనలో 'ద్రాక్షా రసం' అనేది దేవుని బహుమతిగానూ  ఆశీర్వాదంగా పరిగణించబడింది (ద్వితీ 7:13; సామే 3:10, కీర్తన 105). యేసు మనకు తెచ్చే రక్షణ  మన జీవితంలో విశ్వాసాన్ని పునరుద్ధరిస్తుంది.


నేడు చాలా మంది క్రైస్తవ, అందునా కథోలిక విశ్వాసులు దేవాలయంలో జరిగే సాంఘిక దైవీక సంస్కారముల పరిచర్య అనేది జీవాన్ని ఇచ్చే సజీవ సంజ్ఞలుగా భావించడం లేదు. పరిగణించడంలేదు.  ప్రార్ధనా వేడుక వారికి ‘బోరింగ్‌’ అనిపిస్తుంది. అందుచేతనే మాతృ శ్రీసభ - జీవితంలోని బాధలు, క్రూరత్వాలను తగ్గించడానికి యేసు సామర్థ్యాన్ని కనుగొనాలని, అందునా ఆధ్యాత్మిక జీవితాన్ని ధృవీకరించే అర్చన సంస్కార సంకేతాలను మరియు చిహ్నాలను చూచి గ్రహించమని మనలను ఆహ్వానిస్తుంది. సంతోషకరమైన వార్తగా అనిపించని విషయాన్ని మరి ముఖ్యంగా రెండంచులు కలిగిన ఖడ్గంలాంటి వాక్యాన్ని నిష్పక్షపాతంగా బోధిస్తే ఈ రోజున ఎవరు వినాలనుకుంటున్నారు? యేసుక్రీస్తు మన ఉనికికి కారణాన్ని, ప్రేమించే శక్తిని, సున్నితంగా ఆనందంగా, ఋజువర్తనంగా జీవించడానికి ఒక జీవనశైలిని మనకు అందించడానికి వచ్చాడు. నేడు విశ్వాసులు కేవలం సైద్ధాంతిక మతాన్ని మాత్రమే తెలుసుకోవడానికి ఇష్ట పడుతున్నారే కాని, దేవుని ప్రేమకు వున్న నిజ అందాన్ని ఆరాధించలేకపోతు న్నారు. అందుచేతనే సత్య సభకు చాలా మంది దూరంగా ఉంటున్నారు.


వివాహ విందులో, యూదులు తమ శుద్ధీకరణకు ఉపయోగించే నీటిని కూజాలనుండి 'బయటకు తీసిన'ప్పుడు మాత్రమె ఆ నీటిని ద్రాక్షారసంగా రుచి చూడగలిగారు. నీటిలో నిగూఢమైయున్న జీవాత్మక రుచిని చూరగొనలేక పోయారు. మానవ శరీరధారి యేసులో నిక్షిప్తమైయున్న త్రిత్వ దైవత్వాన్ని మరి ఇంకేమి గ్రహించగలరు? శిలాఫలకాలపై రాసుకున్న ధర్మశాస్త్రం కొందరికి అరిగి కరిగి పోయినట్లుంది! మానవ అవసరాలను శుద్ధి చేసి సంతృప్తి పరచగల జీవజలమేదీ ఇక లేదని వారు భావిస్తున్నారు. “అక్షరము చంపునుగాని ఆత్మ జీవింపచేయును”(2 కొరి 3:6). అందుచేతనే అక్షర రూపంలో ఉన్నధర్మ శాస్త్రం ఆత్మతో భర్తీ చేయబడింది. యేసు వ్యక్త పరచే ప్రేమ జీవితం ద్వారా “మతం” విముక్తి పొందాలి. మనలోనూ మరియు మన సోదరుల్లో పరివర్తన చెందుతున్న యేసు ప్రేమను తెలుసుకోవడానికి, కేవలం బోధనాత్మక మాటలు సరిపోవు. సంజ్ఞనాత్మక సేవలు మరియు చెడును ఖండించగలిగే ధార్మికత కూడా అవసరం.


యేసు సుందర ఆనందకరమైన శైలిని మన స్వంతం చేసుకోవాలి. కానా వివాహం అనే  పరలోక విందు వేడుకలో సమస్త జనావళిని స్వాగతించే ఆనందం మాదిరిగానే మన తిరుసభ కలిగియున్న వైఖరి ఎడల నేను చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను. మనం కూడా యేసు మానవత్వానికి దగ్గరవుతూ, ఆయనలోని మానవ స్వభావాన్ని మరింత లోతుగా తెలుసుకొని పొరుగు వారిని ప్రేమించేందుకు ప్రయత్నిస్తూ, ఆయన మాట వింటూ, విశ్వాసంలో వృద్ధి చెందుతూ, తండ్రి ముఖాన్నికుమార యేసులో చూసే వరకు పరిశుద్దాత్మన మనం ప్రయాసపడదాం. లోక కళ్యాణ విందులోని త్రిత్వై౦లో ప్రమోదం చెందుదాం.   

 

“మీ చెవులు ధన్యమైనవి, ఎందుకంటే అవి వింటున్నాయి” (Divine Office)

WEDDING AT CANA - A JOY OF SACRAMENT OF MATRIMONY OF THE WORLD: Is 62:1-5; 1 Cor 12:4-11; Jn 2:1-11 (C 2)

 


 WEDDING AT CANA -  A JOY OF SACRAMENT OF MATRIMONY OF THE WORLD

 

Is 62:1-5; 1 Cor 12:4-11; Jn 2:1-11 (C  2)

Blessed are your eyes, for they see (Divine Office)

 

There are signs and symbols in the Bible like miracles, feasts of weddings, and ‘vine and branches’ to describe God’s salvation. John the Evangelist understands signs as gestures pointing toward something beyond what our eyes cannot see. He presents Jesus as to re-interpret and fulfill Yahweh’s promise to Israel. The sign of ‘changing water into wine’ at Cana, brings us the saving transformation of Jesus. It happened at a wedding party as a symbol of love. This is the best image of the Biblical tradition to express the definitive communion of God with us. Jesus’ salvation must be lived and offered by his followers as a party when life seems emptied or weird. In the Old Testament ‘wine’ is seen as a gift and blessing of God (Dt 7:13; Prov 3:10, Ps 105). The salvation that Jesus brings us renews our faith in life.

 

Many people today do not find the Church’s ministry life-giving. Liturgical celebration seems to be boring to them. The Church invites us to see the signs and symbols that are more life-affirming to discover Jesus’ capacity to alleviate the suffering and cruelties of life. Who does want to listen to something that does not seem to be joyful news, especially if the Gospel is preached with a cautious tone? Jesus Christ came to provide a power to love, a reason to exist, a lifestyle to live sensitively and joyfully. If people today only know a theoretical religion and can’t cherish the beauty of the love of God many will continue to stay away.

 

At the wedding feast, the water could be tasted as wine, only when it was ‘drawn out’ the water used by the Jews for their purifications. The religion of the law written on stone tablets seems to be worn out for some, today! They feel it has no living water capable of purifying and satisfying human needs.  But the letter of the law is replaced by the spirit of the law (2 Cor 3:6). The religion needs to be freed by the love and the life that Jesus communicates. To communicate the transforming love of Jesus, just talking is not enough. Gestures of service and condemning evil are also needed.

 

We need to make Jesus’ joyful style our own. I am happy about our Church, a place of joy and celebration, where people can feel welcomed, as at the wedding in Cana. Striving to progressively know and love more deeply his human nature, let us draw closer to the humanity of Jesus by listening to his word, and growing in faith and trust guided by the Holy Spirit until we see in him the face of the Father. Let us enjoy the divine presence of the Triune God in his plan for the sacrament of the matrimony of the world.

 

Blessed are your ears, for they hear (Divine Office)

Friday, 10 January 2025

మన శుద్ధి కోసం ఆయన జలాలను పవిత్రం చేశాడు (యేష 40:1-5,9-11; తీతు 2:11-14; 3:4-7; లూకా 3:15-16,21-22 (యేసు బాప్తిస్మము – C)

 

మన శుద్ధి కోసం ఆయన జలాలను పవిత్రం చేశాడు

 

(యేష 40:1-5,9-11; తీతు 2:11-14; 3:4-7; లూకా 3:15-16,21-22 (యేసు బాప్తిస్మము – C)

ఇదిగో దేవుని గొర్రెపిల్ల. లోక పాపాలను మోసుకొనుపోవు వ్యక్తిని చూడు" (Divine Office)

 

ఈ రోజు మనం ప్రభువు బాప్తిస్మపు పండుగను జరుపుకుంటున్నాము. యేసు బాప్తిస్మము మూడు సారూప్య సువార్తలయిన మత్తయి, మార్కు, లూకా లో నివేదించబడింది. యేసు స్వీకరించిన బాప్తిస్మ సంస్కారము యేసులో నిక్షిప్తమైయున్న దేవుణ్ణి అభివ్యక్తిగా చూపెడుతుంది. ఇది మరొక ఎపిఫనీ లేదా దేవుని సాక్షాత్కారం. లూకా సువార్తలో ప్రసాదించబడిన ఈ బాప్తిస్మ సన్నివేశంలో త్రిత్వైక సర్వేశ్వరుణ్ణి మనము చూస్తున్నాము. వినిపించబడిన స్వరంలో తండ్రిదేవుడు,  పావుర రూపమున ఆకాశ మండలాల నుండి దిగివచ్చిన పవిత్రాత్మ దేవుడు, యోర్దాను నది జలంలో శరీరధారి వాక్కైన దేవుని ఏకైక కుమార దేవుడు – త్రిత్వైక దేవుడుగా మనకు సాక్షాత్కరించడం గొప్ప వరం.

 

దేవుని కుమారుడు యేసు యోర్దాను నదీ జలాలో బాప్తిస్మం తీసుకోవాలని ఎందుకు కోరుకున్నాడు? ఈ సంస్కారం దేవునకు అవసరమా? సృష్టి కర్త సృష్టి చేత సంస్కరింపబడతాడా? పవిత్ర ప్రజలను నీరు శుద్ధి చేస్తుందా లేక మానవులను శుద్ధి చేయడానికి అతిపవిత్ర జనుల ప్రవేశంతో నదీ జలాలు శుద్ధి చేయబడతాయా? తనచే యేసు బాప్తిస్మం తీసుకోకుండా బాప్తిస్మ యోహాను ఆపడానికి ప్రయత్నించాడు.నేను మీ ద్వారా బాప్తిస్మం తీసుకోవాలి. మీరు నా దగ్గరకు రావడం ఏమిటి? అని వారించ బోయాడు యోహాను. అపుడు యేసు అతనితో, “ఇప్పుడు ఇలా జరగనివ్వండి” (మత్త 3:14-15) అని నచ్చ జెప్పాడు. ఇటలీ దేశంలోని ట్యూరిను అను ప్రాంత పీఠాధిపతి అయిన పునీత మాక్సిమసు ఈ సంభాషణను బాగా అర్థం చేసుకొని ఇలా వ్రాస్తున్నాడు: “యేసు క్రీస్తు బాప్తిస్మం తీసుకోవడానికి గల కారణం యోర్దాను జలాల ద్వారా తాను పవిత్ర పరపబడడానికికాదు. కానీ అతను తాకిన నీరు అంతా మరియు భూమి మీద నెలకొని యున్న నీటి నంతటిని శుద్ధి చేయడానికి యేసు యోర్దాను నదిలో దిగాడు. రక్షకుడు నది నీటిని ఆ సమయాన తాకినపుడు సర్వ మానవాళి బాప్తిస్మం కోసం సర్వ జలాలు శుభ్రంగా తయారు చేయబడినాయి. భావి యుగాల ప్రజలకు బాప్తిస్మ కృపను అందించడం కోసం యేసు తన బాప్తిస్మ సంస్కారం ద్వారా సర్వ జలాలను శుద్ధి చేసాడు.

 

ఎర్ర సముద్రం గుండా ఇజ్రాయేలు బిడ్డలు వెడలినపుడు వారికి ముందు అగ్ని స్తంభం వెళ్ళింది. తద్వారా వారు వారి నిశి రాత్రి ప్రయాణంలో ధైర్యం పొందుకున్నారు. అదే విధంగా, బాప్తిస్మపు నీటి ద్వారా యేసును అనుసరించే వారికి మార్గాన్ని సిద్ధం చేయు నిమిత్తం యేసు సత్య వెలుగు స్తంభమై మొదట యోర్దాను నదీ జలాల గుండా వెళ్ళాడు. ఇశ్రాయేలీయుల నిర్గమ సమయంలో అగ్ని స్తంభము వారికి కాంతిని అందించింది. ఇప్పుడు అది బాప్తిస్మపు స్నానంలో మన విశ్వాసుల హృదయాలకు వెలుగునిస్తుంది. పాపమున మనము ఆదాము ఏవ పిల్లలము. కానీ ఇప్పుడు బాప్తిస్మము ద్వారా మరోసారి దేవుని బిడ్డలముగా రూపుదిద్దబడినాము. బాపిస్మము అనేది జీవితకాల పిలుపుకు నాంది”(Divine Office) అని నమ్మాడు.

 

బాప్తిస్మము పొందిన యేసు మనలను తన పోలికలో పునరుద్ధరించడానికి తన చైతనాత్మక క్రియ అయిన  పరిశుద్ధాత్మ బహుమానం ద్వారా ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగానే ఉన్నాడు. అతను నీతి, శాంతి మరియు సంతోషాలను నెలకొల్పి అందించే తన రాజ్యానికి మిషనరీలుగా మనలను అభిషేకించాడు (రోమా 14:17). మన చుట్టూ ఉన్నవారికి ఆయన దయ మరియు మంచితనపు  అందచందాలతో నిండిన సువాసనలను ప్రసరింపజేసే ఆతని రాజ్యానికి మనము "వెలుగు మరియు ఉప్పు" అని మనలను పిలిచాడు (Mt 5:13,15-16). ఇతరులు పరిశుద్ధాత్మలో నూతన జీవితాన్ని, స్వేచ్ఛను ఆనందాన్ని పొందేలా తన ప్రేమ మరియు సత్యం మన ద్వారా ప్రకాశించాలని ప్రభువైన యేసు కోరుకుంటున్నాడు. తిరుసభ పితృపాదులు గ్రెగొరీ ఆఫ్ నజియాంజసు ఇలా చెబుతున్నాడు: “క్రీస్తుతో పాటు ఉత్థాన మవ్వడానికి బాప్తిస్మము ద్వారా మనం క్రీస్తుతో సమాధి చేయబడినాము. అతనితో లేపబడుటకు మనము అతనితో కలిసి మరణిద్దాము. అతనితో పాటు మహిమపరచబడుటకు మనము కూడా ఆయనతోపాటు  ఉత్థానమవుదాము".

 

నిబద్ధత కలిగిన క్రైస్తవుడు క్రీస్తు జీవితంలోని మన భాగస్వామ్య క్రియాత్మక ప్రభావాలను నిర్ధారించగలడు. మనం ఆధ్యాత్మిక సజీవులం. మనము దేవుని కుమార కుమార్తెలం. యేసు బాప్తిస్మ సమయంలో స్వర్గం నుండి వచ్చిన స్వరం, “ఈయన నా ప్రియమైన కుమారుడు,  ఇతనియందు నేను సంతోషించుచున్నాను” అని యేసును గూర్చి చెప్పిన ఘనత యేసు ఆత్మలో జీవించే మనకు కూడా దక్కుతుంది. ఇది నిజం. తధ్యం.

 

ఇతను మనుషుల మధ్య దేవుని నివాస స్థలం. ఇతను మన మధ్య నివసిస్తున్నాడు" (Divine Office)

 

He Made Waters Holy for our Purification (Is 40:1-5,9-11; Tit 2:11-14; 3:4-7; Lk 3:15-16,21-22 (Baptism of the Lord – C)

 


He Made Waters Holy for our Purification

 

(Is 40:1-5,9-11; Tit 2:11-14; 3:4-7; Lk 3:15-16,21-22 (Baptism of the Lord – C)

 

“Behold the Lamb of God. Behold him who takes away the sins of the world” (Divine  Office)

 

Today we celebrate the feast of the Baptism of the Lord. The baptism of Jesus is reported in three Synoptic Gospels—Matthew, Mark, and Luke. The Baptism of Jesus is a manifestation of God in Jesus, another “epiphany.”  In Luke’s Gospel, all three members of the Trinity are manifested: God the Father in the voice, the Holy Spirit descending, and Jesus the Son in the river Jordan.

 

Why did the Son of God desire to be baptized in the rivers of Jordan? Does the water purify the holy people or does the most holy purify the waters to purify the others? John the Baptist tried to stop Jesus from being baptized by him saying, “I need to be baptized by You. Do You come to me? Jesus told him, “Let it be done now” (Mt 3:14-15). St Maximus of Turin understands it well. He says that Christ is baptized, not to be made holy by the waters of Jordan, but to make the water holy to purify the waters which he touched. When the Savior is washed, all water for our baptism is made clean, and purified at its source for dispensing baptismal grace to the people of future ages.

 

The column of fire went before the sons of Israel through the Red Sea so they could follow on their brave journey. In the same way, the column went first through the waters to prepare a path for those who follow Jesus through the waters of Baptism. At the time of the Exodus, the column provided light for the people. Now it gives light to the hearts of believers in  Baptism. We are children of Adam and Eve and once again made children of God through Baptism. Baptism is the beginning of a lifelong call.

 

The Baptized Jesus is ever ready to renew and refashion us in his likeness through the gift and working of the Holy Spirit - and he anoints us for a mission as missionaries of his kingdom of righteousness, peace, and joy (Rom 14:17). We are called to be the “light and salt” of his kingdom that radiate the beauty and aroma of his mercy and goodness to those around us (Mt 5:13,15-16). The Lord Jesus wants his love and truth to shine through us so that many others may find new life, freedom, and joy in the Holy Spirit. Gregory of Nazianzus, an early church Father tells us: “Let us be buried with Christ by Baptism to rise with him; let us go down with him to be raised with him; and let us rise with him to be glorified with him.”

 

The committed Christian ascertains the effects of an action upon our sharing in the Life of Christ. We are spiritualized.  We are sons and daughters of God.  We have dignity, the dignity of the One about whom the voice from heaven said at his Baptism, “This is my son, my beloved, in whom I am well pleased.”

 

“This is God’s dwelling place among men. He shall live with them” (Divine Office)